jeudi 26 février 2009

Pietat (per la lenga)

Pietat per la Lenga 
Aquò's la poesia de La Pastra de la Bolèsc (pichòt assag e milantas excusas per la missanta qualitat del son)

lundi 23 février 2009

La pastra de La Bolèsc


La pastra de La Bolèsc es tant bèla.
Qu'un aucèl de la veire amudèt son cant.
Se dis que per la prada una estèla casèt .
Un sèr de luna nègra, faguèt japar los cans
Pesqui un ribatèl, que raja son aiga linda.
Los còdols i lusisson coma sos uèlhs blaus.
Teni lo còr sanhos quand passi pel camin.
Que ribèja la fenèstra , sa cambra e son òrt
Orre coma una sèrp que rebala son mal.
Quand se ten sul balet en agachant lo cèl.
Una reina estrangièra que finta un paradis.
En escotant benlèu de musicas de vents.
E ièu demòri esclau dins mon rai de solèlh.
af

vendredi 20 février 2009

Maria Occitania


Maria es occitana.
Maria va protestar.
Anira a Carcassona .
A Bezièrs
O al Clapas .
Per ela es question de vida.
De vertat .De son parladis.
Qu'es a mand de quequejar.
Sul camin de Compostela
I a un vial de paradis
Levara la bandièra roja.
Jauna tintada , color curi
Sonque per manifestar.
Que la vida passarà lèu.
Ambe son ulhaç jaunenc.
Per la tinchar .
D'un biais solèlh.
Quand passarà dins la vila granda.
En levant sa bandièra roja
Maria va renegar.
Las colors franchimandas.
Mas de que volètz :
Maria somia d'autras colors....

jeudi 19 février 2009

David

Sus l'Isle i avià un gigant.
Que calia tuar.
Un mostre.
David sens tremolar lo tuèt.
El : lo traçe, lo nen , lo dròlle , le caganis
E li copèt la testa.
Puèi se revirèt per veire ont èran los autres .
Ren. Lo silenci.
Que degun venguèt pas lo cercar;
ambe son batèu.
Cap de velas sus la mar.
Per festejar la victòria.
Per lo far rei .
Que totes l'avian oblidat, engarçat .
enganat sus l' Isle pichona.
E fintèt la mar roja.
tintada encara del sang del gigant .
E capitèt de comprendre .
Que lo monde esperava pas son retorn.
Qu'esperavan pas que la sia mòrt .
qu''èra el lo mostre benlèu?
Pas encara, ara...
Mas qu'ambe lo temps,
Solide, que finirià ben per ne venir un...
Dins la solesa.
De mostre.
Aquò's aital qu'un còp èra , los òmes fasian.
Per ne fabricar.

mercredi 18 février 2009

Adam e Eva

Adam e Eva

Adam se ten .
A l'abroa de la sorga .
Sens devinhar.
Qu'aja un imatge .
Praquò.
A pron pena que se clina.
per i beure.
Jà l'Eva
de sas pòts se sarra .

P Emmanuel.

mardi 17 février 2009

Krash

Entre 30 ans çò faguèt que tot marchèt plan. Comme lo comunisme èra mòrt , los liberalistes de drècha coma d'esquèrra es a dire , los socialistes liberals ( tipe Rocard) e los UMP socialisants(tipe Balladur) nos an explicats que los salaris devian pas aumentar. E capitèron d'o far. E los salaris son demorats mesurats ambe los dèts pichons, en mejana, jos lo nivèl del SMIC .
Mas coma los borsicaires gemegavan que l'argent raportava pas gaire dins aquel païs , privatisèron tot , lo Balladur e lo Jospin. TOTAL ELF ASF RENAULT EDF GDF BNP PARIBAS....
Ont es passat l'argent? ( 300milliards per Baladur) e 300 milliards pel Jospin.
Degun o sab. Elses o sabon pas mai.
Rocard es fièr d'aver privatisat Renault. Que quita pas de ressegar que lo sauvèt lo Renault. levat qu'auèi, tornamai lo cal sauvar .
Se faguèt qu'entre 30 ans las mafias que menon lo monde an recaptat l'argent, un fum d'argent, de la pus valguda del trabalh, sens donar sa part normala als trabalhadors.
Per viure lo monde manlevèt d'argent a amassa.
Los liberals socialisants e los socialistes liberals, quichèron lo citron dusca que i aguèsse pas res pus del costat del trabalh a quichar.
Mas , i a un òs, ara, de que far d'aquestas montanhas d'argent que raportan pas res e que se son amolonadas de pertot dins China , dins Russia , dins States, dins França , Espanha , Alemanha ,Arabia Sao(dicha) .
Un drama .Los liberals socialisants e los socialistes mondialisants braman.
Pel còp, tornamai las mafias se viran cap als Estats .
Que cal encara mai alèugerir las cargas de las entrepresas. Las pauras entreprèsas que los falords volontan d'aroïnar ambe de salaris tròp fòrts. .
E l'Estat va lor manlevar d'argent qu'an amolonat , las mafias, entre 3O d'annadas de profièch que son pas de creire.
Nosautres pagarem lo principal e l'interès que sem bravament c. .
Ajatz pas paur , sufis de lor manlevar l'argent , e de porgir un interès a dos chifres e tot tornara coma dabant.
Tot aquò serià risible se tot èra pas que la vertat.
Deman l'Estat va manlevar aquel argent poirid , e trabalharem totes per qu'una brava còla de faineants i trobon son interès.
E serà coma aquò o crebar la fam.


lundi 16 février 2009

La femna canta


La femna canta.
E la suzor raja .
La femna crida son cant.
E l'òme escota son cridal.
La femna se joca sus los aguts .
Entre que l'òme baissa lo cap.
Tant de temps i a
Que la femna nasquèt d'una còsta.
D'un còr gaireben estrangièr,
a pron pena, de la man de Dius
a pron pena, jos lo nivèl de l'espatla;
Per l'ajudar aquesta òme guerrièr.
Que crida de longa dins sa nuèch.
Sa paur e son capuditge de sang.
Que sarra fòrt lo punh, per pas se batre contre el,
per pas la batre a ela.
Coma farià , sens comprendre.
De sos uèlhs lusents coma de belugas.
Alara que fasia pas que li para un tròç de benastre .
Que vòl pas veire.
Son aital las femnas ;
totjorn a cercar un bonhaür.
a recaptar sonque de micas de bonhaür ;
que l'òme mai d'un còp mespresa...

dimanche 15 février 2009

L'Enterrament a Sabres


tròçes....

La lenga que ditz a la lenga...:
Qu'es vièlha femna e puple joen
Qu'es ua galopaira per tot lo païs.
Que te vau gahar dab lo punh la lenga.
au sulfure de ton còr.

Que vau anar culher lo so(lèlh) dens son trauc de bruma.
e tirar la nuèit deu sò(lèlh).
que vas parlar te vau segotir(bolegar) la codena.
e lo còth(?) deu ton còr

qu'es aqui cona ua vaca dins lo sostratge(palha)
qu'es aqui com un vaissèth (grasala) de huec a las causas de davath
qu'es aqui que diren ua vièlha autò.

t'avi jo enviat los esperits- per veder.
lo blanc dens la huelha del cassi.
lo doç com ua maishèra(gauta) de dòna .
lo fin com un venta de peish.
lo com ua lampa calma suu desser(ser).
lo de la niu(nèu) avant-l'iperborenc çò diden
per escarnir-lo de l'ivèrn hardit com qui surfa.
lo de la darrièra ventena(aurassa) era se la brombaràn.. (remembraràn)

B Manciet l'Enterrament a Sabres.

samedi 14 février 2009

T'ai tant aimada


Los poètas , los vertadièrs an pagat lo prètz.
Mas èretz pas aqui ...
Me trachavi de causas imobilas.
d'estres que cresiai essencials.
Entre que la vida contunhava .
E que las sasons trescolavan.
E que lo monde barrutlavan.
E sem aici ...
Aqueste ser.
Ambe los mercants de benastre.
A l'abroa del non ren .
E una manada de pelses grises...

vendredi 13 février 2009

L'òme que finta


L'òme que finta dins lo miralh
l'estre que dormis dins lo miralh?
L'òme que parla dins lo miralh.
per l'òme mud dins lo miralh?
El que canta? . Que se cala? Qual es que canta ? Que plora o que ris?
Que dis lo resson?
Qual grimaçèja las pòts torçudas.
Ieu?
La paur?
Qual escota? La parèd escota ? Ela ?
Ont es lo retrach, lo rebat , l'ulhaç ?
D'una ombra de Luna.
Dins mila ans, pararà son miralh l'aiga a l'azuèlh ?
Un estre clinarà lo cap, a l'ombra frenissanta de la nuèch?
De l'aiga negra alisarà lo silenci prigond, de sa pèl tebesa.
Lèu,
un òme ,
un autre òme,
una autre femna
, prendrà la plaça,
dins lo miralh.
E qual serà de l'autre costat?

jeudi 12 février 2009

Sant Joan Baptiste del Caravage


Los passes

Tos passes , enfants del mèu silenci.
Santament , doçament metuts,
Al lièch de ma vigilància
Arriban muds e gelats.

Estre linde, ombra divenca,
Que son dolçs , tos passes retenguts!
Dius!... totes los dons que devinhi
Arriban a ièu ambe aquels pèds nuds.

Se, de tas pòts paradas.
t'apreparas per l'apasimar,
De l'estajant de mas pensadas,
La noiridura d'un poton.

Non cocha pas aquel acte tendre,
Dolçor d'estre e d'estre pas,
Que visquèri de vos esperar,
E mon còr èra pas que vòstres passes.

P Valéry.

mercredi 11 février 2009

Blassadura d'amor


La tendra e generosa
cara de l'amor.
M'apareguèt un sèr.
a la fin d'un long jorn.
Sai qu' èra un arquièr .
ambe son arc,
o benlèu un musician.
ambe son arpa.
Non sabi pus.
Non sabi ges.
Tot çò que sabi.
Aquò's que me nafrèt.
Benlèu am' una sagèta .
Benlèu am' una cançon.
Tot çò que savi.
aquò's que me nafrèt.
Blassat al còr.
E per totjorn.
Brandanta , tròp brandanta.
Blassadura d'amor.

J Prévert

(revirada AF)

lundi 9 février 2009

Miralh occitan per Venus

Clar que Mirelha es la mai bela.
E que se mira un brave moment ,
Dabant de partir al trabalh.
Cada matin , un angelòt ven i parar lo miralh.
Mas cada matin es una estrangièra que pareis .
Paura Mirelha .
Un jorn auras le drèch de pareisser?
Mas que sias pas tròp vièlha!
Que totes poguèssen te badar lèu!

samedi 7 février 2009

femna de coire


La femna en coire n'aimava pas qu'un. L'òme de fer. S'aimèron tan e mai que nasquèron dos pichons. Enfin un masclon e una filhona de laton , bessons de laton totes dos , bels e lusissents coma l'òr al solèlh. Un biais de parlar, que de l'òr al solhèl, a praici, ne'n vejèrem pas jamai. De la meteissa maire de coire, d'un paire pesuc e fòrt, coma l'acièr. Un paire sortit tot drèch de las Fargas de Vulcan . Que los Dius ne tombèron gelos tant èran belses los gojats . Sufisia que pareisson per que lo monde començan de mal parlar. Mas èran invulnerablas. Imortals . Eternals. Levat lo fissal del tron que podia los liquefiar en una seconda los gafets.
Co qu'arribèt un jorn que lo rei solelh se rescondèt darrièr las nivols , per daissar bufar la cisampa. E que Jupiter nasejèt per traucar la Tèrra de sas sagetas de fuòc. Sens o veire n'envejèt un parèlh jos lo garric onte s'amagavan, los dos enfant metalics. L'arbre ne petèt còp sec.
A la plaça se dessinhèt doas sompas rojas escalpradas dins la terra fendasclada de la fin d'un estiu tròp caud. Qun malastra! A la plaça grelhèron dos pichons arbrilhons que donèron lèu de fruches que degun avia pas jamai fintats. De fruches malaisits d'espelucar mas tan gostoses que los òmes se metèron sul pic de los aimar . Avètz devinhat : las iranjas e los iranjièrs .
Los joves moriguèron piucèls . Un simbòl. La rason que faguèt que las novias se perfuman encara auèi, ambe la nolor entestanta d'aquelas flors meravilhosas del fruchum de color iranja .
Se que non . De qu'aurian pogut s'endevenir totes dos? D'un monde sens pietat.
Savi pas, mas sol Eole coneis la responsa.

jeudi 5 février 2009

Se fendre la gula


D'unes còps lo monde se fendascla la gula. E arriba per de vrai que la clòsca , sia a mand de petar coma una cogorda contra una parèd. E ma grand , comprenia pas sonque, consi, d'unes còps de monde podon se rire tant e mai, que ne'n ploran de lagremas vertadièras. ..

lundi 2 février 2009

onor a Bacchus

L'òme festa Bacchus
dempuèi quand de temps?
jos pincèl de Velasquez?
o la pluma d'Omar Kayyam?
quita pas de levar lo veire
plen de sang ,
La Tèrra vira,
e lo veire lèvan totes .
La patz tornarà pus tard,
benlèu tornarà jamai?
Que serà lo trabalh dels enfants.
De festar la patz tornada,
en levant lo veire,
plen de vin.
Mas la patz naisserà un jorn?
Ont?
Savètz pas.
Ane, patron: un autre veire...
de sang.