lundi 29 septembre 2008

surrealism


L'uèlh vei pas que las ombras lèugièras, sus las parets de la caforna, rebats torçuts per son esperit acossomit, que se tròba plan de sa vida estrècha, incapabla de veire las fòrmas cambiadissas o de'n imaginar. Lo païsatge costumier, cambia de fòrma , quand òm lo gaita lo nas al ras de l'èrba, sarrat de las amigas formigas e sautabocs, pichòts pòbles de l'èrba, qu'òm ausis pas que lo resson de las peires, que davalan de las montanhas , puèi qu'alisan sens fin dusca'l rivatge , per venir s'i mudar en sable .
Lo grand disia que, benlèu, èstre joine es pas qu'aquèl biais de pausar cada matin un uèlh nòu sul monde e trovar polid lo rebomb de las peiras.
E qu'estre vièlh serà puslèu de regardar al travers de la peira que rotla , per devinar l'endrèch ont finirà de rotlar, per se capitar sa plaça cauda al solèlh, e gaitar los astres virar de contunh e las estelas s'atudar una aprèp l'autra, en se disent que de tot biais, la posca sola demorarà .

samedi 27 septembre 2008

inquisicion

Dins Lauragais inquisicion faguèt un polid trabalh. Sus tres, quatre, cinq generacions dins la meteissa familha.
Se dis que la bibliòtèca serva la traça de mai de 5000 questionaments , e que Fornier, Caux e Pierre, faguèron tant d'estrambòrd, que lo Papa el meteis los preguèt de donar la metòda als inquisitaires espanhòls que començavan a pron pena disn lo mestièr.
Aqui çò que diguèt un cèrt Peyre Garcia, prigondament catare, a perpaus del maridatge e de la sexualitat en general:
Aquò's una vertadièra putaranha. Degun pòd èstre sauvat s'a de rapòrts ambe una femna, amb sa quitia femna dins lo maridatge. I a pas de maridatge qu'entre l'arma e Diu.
La gleisa romana es una macarèla que voja lo veirin a los que creson en ela.
Lo catare Peire Garcia dis que sens penitencia i aura reincarnacion:
Degun sera sauvat s'a pas fach d'a fons penitençia avant la mòrt. Un esperit que fa pas de penintencia dins un còrs passarà per èstre sauvat , dins un autre còrs dusca complèta penitencia.
A perpaus de la justicia e de la violenca:
La justicia dèu pas condemnar a mòrt. Un "oficial" que jutjaria qualqu'un eretic e o faria morir en tant qu'eretic , serai un criminal. Diu volguèt pas d'una justicia qu'envèja a la mòrt. Es pas bon de se crosar contre un emperador (Frederic) , contre los Sarrasins , o contre un castrum, coma Montsegur quans s'òpausava a la gleisa, o contre qualqu'autre luòc , ont se pòsca trobar la mòrt. Los predicaires de crosada son de criminals.... (l'òrdre franciscan....)
I a pas cap de purgatòri, i a pas cap de miracle e las almòinas dels viudants aprofièchan pas alas mòrts...

le Dieu bon creguèt las realitats incorruptiblas e invistablas
Lo Diu missant creguèt las realitats corruptiblas e vistalhablas, a començar per l'òme...
Que lo meteis aubre pòd pas donar a l'encòp de frucha bona e de frucha enveirinada . Et donc lo meteis Diu pòd pas aver creat un monde ont i a tant d'oror e tant de beltat. Donc lo monde real ven del Diu missant , e lo monde de l'arma del diu bon.
Petre Garcia dis a perpaus del Diu dels catolics:
Si teniai aquel Diu que creguèt tant d'armas per ne'n sauvar tant pauc e damnar totas las autras , lo metrai en pèças ambe las onglas e las dents . Li escupiriai a la cara. Que los que crèson en el ne'n moriscan sul pic.
"la lei de Moise es pas qu'aparencia e vanitat "
"La Santa Vèrja e Sant Paul son davalats del cèl èran pas faches de carn..."
"negation de la crucifixion. renèc de las relicas...."
"dabant lo sègle IV lo sacrifici liturguca existissia pas , e la gleisa tenia cap de riquèsas...;"

Brèu se vei clarament consi lo catrisme èrs fòrça opausat a la gleisa romana....

vendredi 26 septembre 2008

anètz lo stada

Anètz lo Stade Tolosan

Se vei aqui clarament :.

- lo cat ..... que vòl dire la rusa..

- lo brau .... que vòl dire la mesclada... la fòrça.

- lo sen e lo cuòl a l'ecran de tele que vòl dire la glòria sens qu'òm posca dire se s'agis d'una offerta o d'una demanda. .

-lo cagaròl que representa mantun còp lo mecène del ST, lo mec que saliva per pas gaire.

-la medusa que s'amusa de son monde (l'arbitre. ).

-enfin un gigant plegat pels rumatirmes , que minja l'erba e las formigas , en se remembrant son jove temps, e que de segur es l'entrenaire..

-enfin la bestiòta montada sus patas es l'anglès de servici.

jeudi 25 septembre 2008

clemença2050

En 2051 Clemença serà a la mòda .
Que sia per anar al trabalh o en viatge...:

Viatge d'afar: trench, cenchat naut sus la talha, doble botonatge, poliester e poliamide . Camisa , carvata amovible,  grandas ponhadas de coton. . Pantalon drèch sarrat sus pompils,  jos lo velatge,  talha bassa, , passsants , coton mesclat . Pòrta un sac Bowling . 
Per anar al burèu:    mantel a "cabirons", plècs dabant, pòchas, dos quicha-botons,  en lana mesclada. 
Rauba , còl bola, , margas tres quarts,  en drap de lana. 
Basses "collants" Dim per fòrça.
Tanben vesta , còl redond , margas longas, , plis curvelats, dabant edins l'esquina , en simili cuèr.
Blosa o faudal, , margas del tres quarts bofantas e elasticas , encòlura  redonda e botonada , en coton. 
Per las que gausan. Se vei clarament que l'ensem del velatges daissa veire, subretot dins l'escurina d'un burèu,  la poncha redonda  d'una popa , o la naissença del plèc  pelvian , mas caduna podrà causir l'esclairatge e la lumenosetat  dels ologrames amagadors.
A la parèt  pèl de vaca de Ranucci 15000 euros
Dabant el sus un descadon polit tot de tungstène, e de platunium,  a remembrança atomica, un sex toy spatial: de Rony quasiment donat 20000 eurò.

mardi 23 septembre 2008

Vida estrecha

A esquera , se vei la cara de Clemença Isaure quand aprenguèt la mòrt del mèstre.

Vida estrecha.,
amar camin,.
bòsc desencantat,.
me Campeja.
lo fremin.
de l'eternitat.

Las carrièras.
fosc camin.
de caras son plenas.
es d'estelas.
sens fenir?
ò freja cadena;
cara amara.
del camin.
qu'en Roma nos mena.
aurem bèu a caminar.
serem sols.
amb nòstra pena.

De Oc87 88 89 de M Roqueta per JF BRUN

Aquela poesia me fa pensar tanben a la de J Bodon que dis alara, que d'amics, amai de fraires li reviron l'esquina, e que vei clar que la lenga mespresada es a mand de morir ...
Estelas sens luna.
ne'n veirem la fin.
lo cèl tot s'engruna.
del ser al matin, .
fraires contre fraires .
tiram lo cotèl.
enfants de ta maire.
que val la tia pèl,.
la mia va pas gaire,.
un espet de fèl ,.
quin aucèl becaire .
nos traucara l'uèlh.....
Que dins l'article de JF Brun se troba dos o très còps que las paraulas de Roqueta me revertèron las de J Bodon. Mas benlèu que m'engani. Mas que m'agradaria jà de legir ja la biografia que nos aplècharà lèu JF Brun a perpaus de M Roqueta. Que las paginas de OC nos faguèron enveja de ne'n minjar un boçin mai.

dimanche 21 septembre 2008

Clemença en 4000 dabant JC

Ela que mira sens parpelhèjar.
La longa caminada
Subrebèla Clemença .
Que fa bel briu
Que marcha ambe la tribù,
Cap al Nòrd, cap al desert
En seguissent , lo flum poderos .
Que raja entre las ribas jaunas.
Clemença es la filha salvatge
De la pluèja e del fuòc .
Espèra de trobar una oasis,
Per se descansar del lassitge.
Rescontran pas que des barbars
D'òmes que sabon mème pas pintrar los còrs per dansar .
O escalprar la peire transparente ,
Qu'òm tròba dins aquelses rodols,
Per mercejar los Dius de donar lo fuòc per se calfar, e la pluèja per l'atudar.
Clemença a daissat la maire en re,
Podia pas pus marchar.
Se jaguèt per morir à l'ombra d'un cacièr,
Sens pus escotar lo japal de las iènas;
Mas dabant de fermar los uèlhs , que li faguèt prometre , de totjorn sarrar sus lo còr , l'estatueta d'or, e lo miralh magic que mostron la beltat del mond. Li parèt las mans e moriguèt en la sonant ninèta , d'un buf que se perlongava. E s'amudèt per totjorn.
Clemença prometèt de servar un pauc de la beltat del monde dins los plecs de son faudal.
Que los ômes aiman l'or , las riquèsas, la potencia, mas lor agradan encara mai que tot la beltat de la natura , de las pinturas , de las escalpraduras , e escriches de Clemença,e la beltat de sas cançons per parlar de la vida e de l'avenir dels òmes .
E aital, lèu, la beltat de Clemença foguèt estimada e festejada al païs de Nubia.

vendredi 19 septembre 2008

Fracatge mondial e françès

Lo temps es vengut ambe  los saberuts  d'analisar lo sicut;  mondial , europeenc ,  françès , regional, local ,  mental e .... anal  e banal voliai dire :
-Mondialalament, los bac +20 nos an cabuçats dins lo bren e contunhan de parlar a la tele. Coma o diguèt lo paure Sorros , d'unes malinasses an prestat d'argent a d'unes SDF per se lotjar.  Un còp que los  paurets aguèron sinhat la reconeissença de deuta , los meteisses "innocents"de banquièrs que son de gentas personas, son anats vendre aquelses papèlses a la borsa, çò que fa, qu'avian pas mai de se trachar, laguiar ,  soscitar  que  los diches pauròts poguèssen pas pagar . Coma tot çò que ven dels anglò saxon es sagrat , totes nòstres banquièrs d'apraici,  e del monde liure an crompat aquelses papièròts,  que valian pas res. 
Sorros diguèt aièr sus França 3 que sabia pas çò qu'anem devenir e que ne'n sem qu'a la debuta.
Un consèl despachatz vos de crompar d'òli, de sucre , de farina,   de lach,  de macaronis , de conservas ambe de la confitura e benlèu un pauc de petròli per lo petarèl... Per partir cap a las montanhas ...
-l'Euròpa pòd èstre fièra. Ven de far la leiçon a Medvedev. la leiçon es simple. Los Abkhases an pas drech , los Ossètes an pas drèch, los Kurdes an pas drèch. Los Bascs , los Corses , los Occitans;los Catalans, los Alsacians , los Bretons  an pas drèch, los Tibetans an pas drèch , los Palestinians an pas drèch. D'autres an drèch, los Kosovars, los Slovacs, los Macedonians, los Montenegrins, Los Slovènes, los Croates, los Inuits, los Tchétchèns ,  los Tamols, los Rics de las provincias ricas de Bolivia e totes los autres benastrucs qu'an lo drèch. Es aqui vivant e pas autrement . 
Sètz pas content , virètz lo cuòl al vent
L'Euròpa es pas qu'un espandi immensa de liure-escambi. 
 Osca.
-França: França daissa tombar la devisa republicana . 
Libertat per exemple,  veire Edwige e lo demai,
Egalitat per exemple veire carta scolari e lo demai,
Fratenitat , per exemple escotar los eslogans que prêchan de longa  de se demerdar tot sol. Veire encara assegurança malautia e lo demai per exemple. 
Sem a mand de venir une republica laico-religiosa , deman i aura des corses de catechisme a la laïca. França daissa tombar  , l'egalitat dels  servicis publics, EDF,  GDF, ASF, adsl ,FRANCE TELECOM , ELF,  la Securité Sociala, CNRS Airbus , ospitals publics, tribunals, jos prefecturas, cadastre , talhas, armadas....
França vòl pas plus de totes aquelses faineants assistats o assimilats. Plaças als actionaris
Breu totes aquelses servicis que fasian lo "ciment" de la "nacion" coma disian los jacobins, e mantunes occitans d'esquèrra la lagrèma a l'uèlh ,  son en trin de desapareisser.  
Deman França tornarà filha ainada de la gleisa e serà poitiuvament laïca. .
Tot aquò per dire que la musica es pas a las nacionalisacions , o disi pel cas, per d'unes nècis  qu'esperarian  las nacionalisacions de las lengas regionalas.  
- Regionalament ,  departalament , comunalament , los elegits son totjorn ambe lor esperit ancian, son totjorn d'agatchar e de pregar  Paris per las subvencions. 
E sembla plan que se'n chautan de l'occitan e de l'Occitania coma de lor primièra camisa.  
- localament , sem coma los banuts,  es a dire qu'avem empegadas las aficas e charrar ambe fòrça monde per  far elegir de mond polidonèl d'esquèrra pareis,  per pas ren!!!????
Espèri de m'enganar pas, mas me sembla que marca-mal se passèja e que d'unes dèurian lèu se pausar las questions de las bonas.
Ne'n veni a las questions majoras de ma santat.  Mentalement preni   qualques còps de potingas per dormir. B... analament se trova qu' ai manjat de cassolet un pauc pesuc... 
Merce  gaviscon.
 Anem enfants de la patria ... 

lundi 15 septembre 2008

Mort de Ramon

Aqueste matin , floriguèt las rosèlas , sus la parèt, dins la calhassa, de pertot. De rosèlas frèulas et bèlas coma los potons de sang.
La tèrra demorava dubèrta coma si li avian donada un còp mortal. Lo cèl estirava las nivols , sens que sentissiam passar lo mendre buf de vent. Om auria dich que lo temps el meteis, s'èra arrestat.
Ramon mirèt un moment l'anèl que lo sèu paire li avia passat, quand li venguèt , son ora ultima. S'arrestèt un moment dins una flaqua de solèlh , susprès per aquèla pensada, se clinèt al remembre del paire , l'aujòl que desliurèt Jerusalèm. Aimava de se passejar a l'abroa de Tarn , al jonhar de Jonte, al maridatge de las aigas vèrdas e bluas, aigas lindes e claras coma lo cèl.
Pareis qu'un còp èra , a la Graufesenque, los olièrs fasian de tarralhas que se vendian pertot.
Mas Ramon s'estonava de veire passar tant d'aiga e se demandava consi los Causses podia ne'n rajar tant e mai, estiu coma invèrn. Es alara que la dolor venguèt la clavelar . Creguèt d'una espasa venia de li traucar lo pitre. Mas la dolor creissèt. La tuba negra davalèt espèssa.
Ensejèt de montar en sèla , son rossin vièlh Bucidan, mas la dolor ganhava lo braç d'esquèrra.
S'acuolèt dins la grava. Lo cèl cabucèt . Son cap butèt dins los codols . Entre que son pèd demorava enganat a l'estriu. Es aital que lo trobèron. Los uèlhs dubèrts per totjorn sus l'aiga que mormolhejava al ras del nas .
Foguèt Tarn que lo menèt cap a la vila mondina. Ramon lo rei mòrt a Milhau . De pertot de crids montèron. Savian totes , qu'amb' el s'acabava l'istòria occitana. Que lo francès se regaudissia segrètament.
Tarn li faguèt cortègi e totes los estajants de la rivièra e totes los païses d'apraici s'arrestèron per gaitar la barca escura alisar sens que cap de clas tinde. Las gleisas se calèron èlas qu'avian tant fach per l'arroïnar.
Un còp a Tolosa lo recaptèron coma un emperor, mas los autres lo perseguèron dusca dins la mòrt, puèi que perdèron son còrs. Benlèu ne demorèt pas que lo crane , sens saber s'èra lo sèu o lo d'un riton mòrt de plaser, o lo d'un escominjat, mas son istoria vos conti.
Ramon as pas cap de sepulcra a la mòda de Sant Denis, son còrs foguèt pas ensacat dins un estuch de cuèr per una còla d'evèsques puèi transportat e sebelit dins son païs de França al nòrd, coma lo del pauc val sonat Simon de Montfort .
Mas Ramon viu encara dins nòstre còr. E son istòria vos conti.
-

vendredi 12 septembre 2008

Marcabru e Clemença


Pel savi, ieu teni sens dobtença
Cel que de mon cant devina
Cò que cadun mot declina
Si come las Rasons despleia
Qu'ièu meteis soi en errança
D'esclarcir paraula escura
.

Marcabru.

mercredi 10 septembre 2008

clementiti d'Al Fayoun


Entre los uèch prumièrs segles de l'èra los egiptians èran catolicas. Mas quitavan pas de renegar la dominacion politica dels romans e la religiosa de Bisança.
Que s'acapriçan contra los mèstres, romans que son fòrça crudèls.
Pareis que lo biais de venir catolica es un mejan de lutjar contre los envasidors romans que panan tot dins lo païs qu'es fòrça ric merce del Nil .
Resiston donc als romans.
Mas en 641 comença la conquista arabe e un sistèm rusat que capitan de convertir los egyptians. Que los còptes s'èran degailhats dins mantunas gleisas onte cadun volontava de comandar. Las gleisas còptas son arroinadas e de mai en mai somesas a la novela autoritat.
Los crestians venon minoritarias.
Chauc a chau pauc, l'art còpta s'apara e s'acantonan , darrièr las parets de las abadias .
Es aital que d'arqueòlogs germans van descubrir las pintraduras meravilhosas d'El Fayoun.
Miniaturas, escalpraduras, e subretot retraches , aital los de las femnas que semblan d'ara.
Entre elas , de notar , se troba lo de Clementiti una cristiana vièlha de 1500 ans maire de tota la linhada que coneissem nosautres per son amor de la poesia, e qu'es festejada cada annada a l'ostal d'Assessat. .
Un détalh, Clementiti ten una bela pel coirada que sa maire èra nascuda dins un rodol encara mai cap al miètjorn d'unes convents sonats Tabennesis e de Sant Pacôme. Aquela color metissa , laissava devinhar sas aujòlas négras mas aquò's es una autra istòria malaisida de provar.

lundi 8 septembre 2008

aubre genealogica de Clemença Isaura(branca asiatica)

Genalògia. Clemença , La branca asiatica.
Istòria de la Partia. Empire Gregò Bactrian.

Cò que sabem ara de l'istòria politica dels reialmes gregs dins Bactriana, lo grad ultima de la conquista grèga ,' Afganistan , Usbeqistan , Tadjikistan d'ara) , es un vertadièr tresaur. 
Jos la fòrma de pèças de monedas , d'una finessa extraordinaria. 
Que foguèron trobadas entre las cercas britanicas subretot.
Aital i aguèt un còp èra, l'empire seleucide d'Antiòchòs II , venguèt la quitia talvera grèga ambe  una vila ultima a la punta de la "civilisacion" Khojand sus la Syr Daria.
Ailaval se trobavan de valoias dels flums poderos , Indus  Gorland, Amor Daria, amb sa tèrras ricas que creèron una prosperitat qu'es pas de creire.
Tant e mai qu'a l'apògèu l'empire nasejèt dins tot lo nòrd d'Inda.
Menandre un del rei major , d'aquesta civilisacion  gregò-indoa se maridèt amb la filha d'Eucratida, l'emperador ,  que vivia dins un palais meravilhos a Ai Khanom.
Soi tombat dins un libre d'art  sus un tròç de moneda curiosa, la mitat d'una pèça, que me pareis se trobat esser,  lo sagel d'una dòna , que li agradava fòrça la poesia , lo cant e la beltat jos totas las fòrmas.
Al revers d'aquesta moneda se legis dos mots mitats escaufats  Ac Khitinia o benlèu Oc Qitania .
Benlèu  vòl dire Aq-uitania( Oc  lèu lèu, jos ueitenca? ) o Oc-citana(Oc urbana que soi!) . Mot qu'òm troba encara de pr'aici per sonar un brave tèrç d'un païs euròpenc, que se pren per lo centre de gravitat manheticò terrestre  de l'emonilh de la Luna .  Mei qu'ac cau pas quichar, vivant. 
Per tot dire la mitat del sagel se troba al British Museeum , l'autra boçin al Lovre. (Que, notatz , n'avem pagat la mitat coma dis V Gelu dins son libre Novè Grane.
Mai que , los artesans de l'epòca me daissan de bada , fasian de joièls de prumièra , e que cap d'artesans d'auèi serian capables d'òc plan  far a mitat .  
Cal creire que la branca asiatica,  artisanofila e  estetisanta de la familha de Clemença s'atudèt per un jorn de grand fracatge. Per tot dire Clemença seria anar a la caça,   de compas ambe son rei d'espos.
Al ser tornèron dins Charsadda  del ròdol de Bactres. I aguèt un grand chaple. La ciutat cremèt tota jos l'ataca dels Yuezhi  un pòble  crusèl e sauvatja que somiava pas que  de la pilhar 
Aquò's aital qu'un chines qu'i fasia a vendre de sèda  notèt que las vilas de la valoia èran tròp mal aparadas e que serian aisidas de trapar. S'enganava pas lo bogre. 
Coma diguèt dins mon pantais: 
Ièu , o Jo : Clemença Isaura,  dins un jorn dins l'Indu Koch vejèt mai de mervèlhas, que nautres praubes tota la vita. 

samedi 6 septembre 2008

calèlh gascon

A esquerra  Ua fresca trobada en Egipti   que mòstra clarament, vivant,  Clemença Isaurada , l'aujòla en linha drèta  de la nòsta en trin d'estudiar la lenga de la peyra de Roseta .

Ci jos un poèma trobat per un cercaire que se maridèt ailavath. 
Excusatz la grammari:

 
Perdon Segnor,.

Perdonat au calam qui hiquèt en las màs.
d'u praube aulhè, caitiu, iessit d'u praubre màs,.
e qui ère tròp bèth enta io.
Perdon , Segnor.

Perdon se non ei sabut, da mon cò e mon ama .
au qui cridave cap a Vos a "Diu me damne",.
de tròp aver pensat en io,.
perdon , Senhor.

De nou aver , per tròp sovent, sabut entèner.
Lou planh doç neceros , las clamors a cò-hène(?).
Do qui cridave cap a io,.
perdon Senhor.

De non aver sabut trobar dens ma conscience.
lo tresor esconut per la santa pacience.
de l'anio qui velhe sus io,.
perdon Senhor.

Perdon se non ei sabut cercar dens la tormente.
e goarda do malhur l'amne qui s'entormente,.
e qui , sovent , condè sus io.
Perdon Senhor.

Perdon de non aver , per manca de coratge,.
acomplit lo près-heit qui ère lo me partadie,.
o Vos qui-b hidavet en io.
Perdon , Senhor.

Perdon  se non ei volut do Vèrbe e de l'Oracle,.
Do Mot  dont la vertat ei au gran Tabernacle,.
Perdon, Senhor.

Ta-u monde, vòste Ley qu'avèt dade au Profèta,
mès qu'avèt dat tanben u Secret au Poète;
dab tot l'amor qui ei en io;.
Perdon Senhor.

Se non ei portat la patz, ne tornat l'esperence,.
Se non ei cridat l'amor , se non ei het la hidance.
De la doçor qui ère en io.
Perdon , Senhor.

Se non ei tuat la haine e dit non a la guèrra,.
Se non ei banit l'orgulh dos grans d'aqueste terre,.
dab tan d'ardor qui ère en io,.
Perdon Senhor.

Perdon , Senhor, se non-B aimei dens los mei praubes,.
Se non-B portei aus inhorens per nòèits e aubes
se non-B gòardei tostems en io,.
Senhor , perdon. 

Joan Dané parlar de Bigòrra  



jeudi 4 septembre 2008

Ramon III Comte de Tripoli Liban


De Lebanon news. Article sur Tripoli l'occitane( excusatz mas impossible de copiar l'adreça internet)

De legir lo ròtle de Ramon III que causiguèt de tornar a Tripòli renhar , dins un païs plan mervelhos que l'occitan: lo Liban. Païs que va celebrar lèu la francofonia , e los francs, sens se remembrar gaire , dels cavalièrs occitans que visquèron un brave moment ailabas.
Pareis que demòran qualques bastissas e castèls aroinats , parièrs a los de las provinças tolosenca, perigordina o provençala.
De tot biais , l'istoriografia mitologisant franchimand classica , tal Michelet escaufèt la gloria(encara que glòria quand s'agis de tuarias, disem lo ròtle grand...) dels occitan(as) e lo sovenir de Ramon III.
Lor agradèt de far la plaça bèla a Godefroy de Bouillon, sostengut dins son trabalh d'amnesicaire , per Roma , a flor e a mesura que lo temps ajudava en sevelissant los ressons dels chaples òrres, del temps de las crosadas (1)... E que França se vejèt cargada de jogar mai que mai, dins son ròtle estrèch mas previst per ela, de filha ainada de la gleisa.
Lo libre de J F Garreyte L'aube des Troubadours prova clarament , l'importanca dels comtes de Tolosa dins la conquista dels luòcs sants. Avant la Cançon de Rotland (que R Lafont discuta tanben son origina, que semblaria qu'i ajesse un aujòl en lenga d'oc) , donc un libre occitan parlèt del ròtle, del comte de Tolosa sul camin de Jerusalem. Aquel libre que se sonava : la "CANSON d'ANTIOCHE", foguèt copiat per totes los monjes d'Euròpa.
E sembla plan que l'original daissèt pauc a chau pauc la plaça a las copias.
Solide que l'istòria oblidarà totjorn los vincuts, subretot que foguèsson mai grands que son vincidor . E subretot quand o vòl.
(1)Que foguèron d'en prumièr de guerras, pas que de guèrras, sonque de guèrras.

mercredi 3 septembre 2008

estiu la fin e lo darrier del mohican

Auèi los motors bronzinan de longa dins la carriera entre lo licèu e lo magasin Cairefòrc. Aquò's la dintrada ...
Un  regent afogat ven de sortir un libronèl (que se'n parla tant e mai) que sona aprèp l'estrambòrd e l'ajuda  dels ... regents.
Un mestièr de predicaire de fe laïca. Jules Ferry e lo bèl coratge dels regents de la republica per uniformisar lo païs...
Vertat que se pòd tot far ambe un brave tròç d'estrambord e d'amor, de benevolat , totas  vertuts que se demesisson , ambe l'atge e desapareisson completament ,  un cop lo vièlhum arribat.
Sufis de veire consi los vièlhs militants se son far rosigar la mesolha al fial de las annadas, sonque per s'aparar la tèsta de l'aiga, e salvar lo principal.
Puèi arriva un temps de mesfisença, de la cruseltat en tota inocencia . 
Aquò's aital qu'ausiguèri una discutida entre un vièlh caparut sabentas e un jove occitan  plen de vam, entre una amassada  a Tolosa :
- alara onte  que l'a après l'occitan?
- a l'escòla,  puèi al colègi 
- mas lo sap pas de la boria?
- mas non...   e 
- que ièu lo sabi parlar de la bòria.... Comprenes plan qu'es pas çò misma....
 Lo jove se calèt. 
Comprenguèt plan ... Parlava pas l'occitan blos de l'autre... Virèt l'esquina .
 Sens cap de clau per se sortir de l'androna.... 
Parlava pas qu'un occitan d'occasion , quitament artificial!
Es aital que d'òmes que se presentan  de longa coma d'aparaires e d'occitanistas vertadièrs fan pas quand òm i regarda que de descorar de joves que praquò son sols a portar l'avenir de la lenga.
E que provon qu'aquela lutja es  pas qu'un biais d'èstre reconegut coma los darrièrs dels "Mohicans".  
O dels repapiaires . 
Mas Joan Bodon ne'n parlèt milhor dins la Santa Estela...
 

mardi 2 septembre 2008

un moment ambe Madona

Aquò's l'instant prigond de la nuèch , onte la relòtge pica pesucament, dins sa gabia de castanhèr. Las segondas amolonadas , que se cochan a la sortida , al moment que lo batalh, cabuça d'un costat per las desliurar, una a una , de son eternitat, ambe lo bruch rebombissant que faria ma carrieròta quand ressontis jol pas d'una mecanica .
Sonarà pas las oras , ni las mièjas, ni los quarts, per revelhar pas , las autres milliards de segondas adormidas , amagadas qu'esperan pas qu'aquò: èstre sortidas de lor mòrt virtuala, de son nonren, per rajar d'un còp sus la tèsta d'un òme, e li viudar d'un còp lo sablièr del temps.
Sai que coma s'un issam de sautabocs s'enauçavan sus un païs per lo tuar còp sèc.
A çò que sembla fa bèl temps que lo monde calan lo batalh de las relòtges, coma lo de las campanas , qu'avem pas cap enveja de festejar la fugida de las oras, o de far mina de desbrembar que s'escapan quora ne'n parlem pas.
E que aladonc i a pas gaire de clau per s'escapar de la preson estrecha de sa clòsca.