Articles

Affichage des articles du avril, 2008

ficcion7

Image
Totjorn se mestrejar. Pas cridar. Non pas cridar. Lo manual disiá qu’un bon pilotaserva totjorn tot lo contraròtle. E çò que fa un pilòte de las bons es mai que tot, aquela volontat bandada com’un arc, que laissa ren veire, que pensa qu’a la bona decision qu’es a mand de prendre, a la que lo salvara el e l’equipatge, e la cargason. Aqui lo bon pilòta. D’un còp se pensèt que los mòts se revertan qualquas còps fòrça , per exemple pilòta e piòta. Solide que Sofia èra una piotassa.
Mas que li veniá d’asenadas parièras ?. Èra a mand de venir fat ?N’empècha qu’i aviá una mena de vida que s’èra desvelopada dins lo conduch. Una vida qu’èra pas de creire que semblable un pichòt nivol blanc, just un pauc mai espès, e que trobava de que, se repassimar ambe los demais de l’usança. Poa ! Qu’èra una vida speciala que s’acrencava als cambas de pilòtas, specialamant lo qu’es oblidat per sa copilòta, sonada Sofia. La filha que pren des banhs al lach de sauma, òc coma Cleopatra. E que la sauma èra ela, …

Mureth 1213. J .Anglade

Image
Lo rei Peire d’Aragonva ambe sa mainada Ambe tota sa gent de sa terra mandada,Qu’a tant degranda companhia e bèla ajudaA tots dis e espausa son prèfatchQue vòl anar a Tolosa combatre la crosadaQue gastan e destrusan tota l’encontrada,Que lo comte de Tolosalo prega de l’aparar,Que sa terra sia pas arsada ni malmenada ,Que n’i a pas cap detòrt, ni falta, perpersona .« E qu’es mon cunhat, qu’ama sòr esposada,« E ieu a son filhl’autra sòr maridada,« Anirai lor ajudarcontra aquelses paucsvals« Que los volon pas que lo deseiretar. »« Los clergues e los Francès volon desereitar« Lo comte mon cunhat, de sa terra caçar,« Senstòrts e sens faltas qu’òm pòsca i trobar :« Mas sonque que lor plai,de lodespolhar.« E pregui mos amics, los que volon m’ondrar,« Que pensen de se provesir e lors còrs armar,« Que d’aici un mès, voldrai passar los pòrts « Amb totas las companhias qu’amb ièu voldràn anarE els repondèron : « Senher, aquò’s de bon far ; « Jà de ren que voldriatz,volem vos contrariar. »Talèu …

ficcion 6

Image
Doçament, que s’agissia pas de tombar al fons del potz, entamenèt la davalada. Se sentiai pesuc. Comprenguèt que la quicha de l’èr començava de creisser. Li semblava d’alenar mal, e que la susor li gotava dinslos uèlhs, e que trimava tant e mai per alisar pas.Sentia lo batement del sang dins las tempas.S’engulhèt dins lo trauc. Mas butèt sus quicòm de mòl e gròs que tampava la dubertura. Alenava sens poder contraròltlar sos moviments. Avia la sentida d'una urgençia mas benlèu que lo sang jà enaigava pas pron la cervèla, que l’espaventa li aviá levat las fòrças e las possibilitats de rasonar. Butèt fòrt la causa mofla qu' i aviá davant. N’idemorava pas qu’a dintrar las cambas que pindolavan defòra, dins lo conduch principal. Praquò notètque dins aquela part las escobilhas s’èran amolonadas,que probable lo sistèm per aici marchava pas pus. Es alara qu’una alarme tindèt endacòm. E que d’un còp lo sas principal se dubriguèt . E que foguèt tirat de sa sosta pels pès. Lo demai s’en…

Liure

Image
De son biais aqui çò que me diguèt un amic d'escòla vengut SDF.

Soi liure com’un aucèlContent com’ un aseTrufarèl com’ un grèlhUros com’ArtabanSoi liure coma lo ventQu’aquo’s pas possible D’esser liure com’ieuDemòra al NòvòtèlA la plaça Occitana,Aid’amics plasents e risolièrs,Parlem de totas causasE patin pala e patin cofin...De la corsa del mondeDe caumatge, del tempsDe vin roge, de pan, de tabatIeu parli de la vida qu’aviàUn cop èra, al canton.A la vida enfugidaQue sonque savi pas ont.Praqu’o soi liure sul meu cartonDel pavat gelat de la placa OccitanaAmb la cigareta, lo litre,E las pecetas crassosasQue tombondins l’escudèlaE lo mieu can que somiàD’òsses e de carnDe posca, de lum,De camins prigondsD’aiga linda de Tarn Aici me sona lo "craspèc"Me podetz venirveireNos trobarem un jornQu' aici tot s’acabaAne i vendretz dapassètVos assabentariaiDemandatz Bertranou, lo "craspèc"Placa Occitana, al Novotel.Oc o cal ben dire consi lo monde es bèl.

ficcion 5

Image
La mòrt de la Zize me faguèt tombar las lagrèmas, la pensada sorna del sicut malastros onte me trobavi. Totjorn mon idèa tornava a l'imatge del conduch d’escobilhas, a la dubèrtura automatica del sas, que tardaria pas de petar coma un còp de canon. Al temps passatdins la galaria, a paupèjar, me venguèt l’idèa orre que la vida èra a mand de s'acabar, qu’èra pas qu’una question de minutas , de segondas benlèu, e la folia encadenada al prigond de mas circonvolucions cerebralasse deslarguèt coma una tempèsta, que me bandèri coma un arc entre las placas de titanium, de las sòlas duca’l còl. Que lo rastèl me cracinèt. Que, contra ièu, sens cap de volontat, sonque per reflèxe, me susprenguèt de tener l’alen coma un òme a mand de se negar. Levat qu'al revèrs, me voliai gardar l’èr dels palmons coma un ben precios, una golada de vida, per l' aparar del voide, e que seria pas l'aiga queme vendria emplenarlas alveòlas pulmonarias, que totes serian esclafadas lèu, tal…

ficcion 4

Image
Brèu los engenhaires avian creat lo Pofre , qu’èra un bastard entre fusèa de crosièra e fusèa de transpòrt de contenaires,troba que pareissia polida, al primièr agach, mas que serviguèt pas jamai de ren, de remplir la fusèa, e encara mens de ganhar d’argent, çò qu’èra la tòca del Pofre. Per fenir la CTGM quitèt de prepausar de carrejar de monde . E lo Pofre foguèt pas mai qu’un cargò ordinaria. Praquò èra una fusada de las bonas, que fasai son million d’annadas de lutz de camin ,cada annada e sens renegar. Aquò's aital qu’amont, la sala dels miradors , mena de planetarium, demòrèt desèrta e cal dire que la mirada d’aquèl espandi sens bolièras m’espaurugava. Fa, sai que cinq ans , qu’i èra pas montat pus de cinq menutas, per badar la vòlta estelada, levat per trabalh.Meravilhos, inoblidable, miraclos, los comentaris me tindavan encara a las aurèlhas, paraulas voidas de sens del jorn de la prèsa de comandament, e del viatge d’inauguracion, de descubèrta ofèrt a las personalitats…

ficcion3

Image
Seguida de ficcion2
Dins un coide alisèri sus de las matèrias mòlas e pudentas a surja, merda e pissanha, e même un rebat escaufit d’anis o gaireben pròcha de lo delfenolh, çò qu’èra pas de bon comprendre levat l’idèa falorda que la Sofia aja trobada lo mèu amanhagor de …. Mas aquò’s èra impossible.Era lo passatge malaisit. Per astre avian seguit un còp èra un stagi d’alpinisme, de compas ambe la formacion de pilòte,e tot aquò me remembrèt l’escalada d’un golet quand se cal arquebotar entre doas parets, tengut par la sola fòrça liurada pels genolhs d’un costat, en opausicion amb l’esquina e las mans del’autra band. Aital m’arrapèri millimèstre per millimèstre, en sarrant las dents, e sens que la Sofia, que praquò sabias pas solament coma penecava tarriblament dins la chiminèa de las escobilhas, quitavapas una segonde de m’escampar tota menas de saloparias. Ièu gulavi coma un falord en disent :ajuda , ajuda , Sofia ajuda-me. Mas m’asuguèt pas e finiguèri per me calar. Que plovèt encara…

ficcion doas seguida de la una

Image
Ficcion Un- seguida la primièra partida del rapòrt. Bon sèr papa tangò. (ensag de micrò)Te recebi cinq sus siès.A esquèrra aquò's ièu.
Sofia tre la debuta coma o diguèri se mostrèt insuportable. Volia a tota fòrça comandar. Coma un enfant que far pas que s’acaprissar. Malurosament tot aquò se mudèt mal, lèu sentiguèri l’asirençà montar en ieu coma un flum poderos que devia me butar de la tuar…Per descriure plan l’estat d’esprit que foguèt lo mèu a n’aquèsta epòca , me ven a l’idèa de parlar de la seconda enganaque me faguèt , quitament davant de montar sul Pofre , lo vaissèl de CTGMse sona lo Pofre , per revertar lo rajament de la CTGM dins l’espandi pregond e los milions de tònas carrejadas. pel benefici d’una ponhada de faineant que nos pagan ambe una fonda e de ponhadas de favas, mas es pas lo subject….Quelo commandant Vertolhon me fisèt la conducha d’aquela punta de fuòc lo Pofre per que totis joguiam ganhants-ganhants, subretot quand s’agissia de la Gleisa d’Ecologia e per la…

Mièja nèch doctor Schweitzer

Image
Es 11 oras doctor. Bona novèla lo malaute; que va morir en bona santat.
Solide que M Roqueta pena pas de nos menar a son paradis subretot lo Vèrd , lo UN .
I a aquèste raconte titolat :"Lo Bon de la Nuoch" que mostra los estajants d'un vilatge coma s'en legis rarament .
A començar per l'estrangièr òrb qu'arriba una vesprada , ambe son can Pastron, aquel caminòt , òme liure , sens cap de besonh , sens cap de mèstre , e que al mitan dels vilatgeòts e dels enfants s'agrada de lor parlar , d'èstre escotar...
I a Sidòbra per qual totas las invencions umanas del progrès son pas qu'un biais de nos enlucernar.
I a una vièlha a l'estage d'un ostal vièlh, que cerca lo sòm, e que s'espauruga qu'un rai de Luna venga li alisar la cara qu'es un sinhe de mòrt...
I a Liura e Mièja l'òme que dèu davalar al pòrt per trobar de femnas qu'an pas paur de l'agachar. E son amic e mèstre Mau Pensa, lo comunista lo rei per trobar un escais…

ficcionuna

Image
La Sofia....
Lo pus penible dins l’espandi intergalactica, aquò‘s pas lo languiment, ol’alunènhament dels amics de Luna-VI. Encara mens , coma se podria imaginar lo plaser rare de minjar la garbura, jos unatrèlha una serada d’estiu recompausada,,o un cassolet reial del mièjorn, pas pus que manca lo spectacle de la vida o lo besonh debadar « in live » d’artistas de passatge dins lo vilatjòt de colons davansièrs,, o al nivèl basic ambe umilitat lo d’un brave match de rudbi a la television. Non lo pus penible aquò’s de costejar de longa , l’autra omnipresent , de s’entremesclar de contunh ambesapresencia pesuca, de crosar son ombra espèssa , la d’una copilòta causida per la companhia quand òm sentis al dedins de sèu, l’envèja de la tuar. Disi pas que i a pas de còps que capitèssèm pas. De còps oc que s’afrairan , ques’aparèlhan tanlèu disns lo vaissèl ala lèu lèu,, entre nosautres los soldats calfaires de fusadas que carrèjan de pertot las riquèsas dels univèrs colonisats. I a d’unes còps…

Crise de la culture française

Image
La declaracion unilaterala d'universalisme marcha pas pus. Dusc'ara França tenia los mejans politics de son "dardalh" internacional que capitava tanben de marchar per rebomb, al dedins del "reialme".

Nos badan los estrangièrs , pròva que França es quicòm!

Mas nos badan mens que dabant ...

Aqui çò que se disian los franchimands...
Per ma fe qualques còps , de monde los troban tròp fièrs e pronses ridiculs...
Mas de que vesèm? Que lo dardalh d'un païs baissa fòrça ambe la sia casuda economica... E que la butada culturala d'unas pensadas dèu d'en primièr èstre sostenguda per la flor de la nauta borgesia.
Aquò's sembla pus lo cas... Sabem plan çò que ne foguèt dins Occitania al sègle passat...
De suspausar que la borgesia parisenca aja encara l'envèja de "sostener" los campions nacionals e de "valorisar" tanben la capitala culturala passada de mòda que se sona Paris...
Aquò' sembla pus d'èstre lo cas...
Tot com…

La fugida del temps

Image
Sol, me daissas sol, com’ un nenE las mieunas paraulas se perdon,Me sarri de tu per plorar sus ton sen,E las mieunas paraulas s’envòlan
Ta boca ditz los mots falordsQue volontan tuar nòstr' amor.Amiga, me cal pas nhafrar lo còr.E las mieunas paraulas s’atudan.Me dis : me de que soi per tu ?Que fau ieu, dins aquel monde ?Ne vòls pas dintrar dins la ronda Vòls n’en finir amb la quita paur. E las mieunas paraulas s’abocan. Me dises qu’as perdut lo gost.Tornas e viras dins la cosina.Sens remirar l’òrt enfestolit.Praquo un castèl bastiguèri,De las parets de rimas garèlas.E disi las mieunas paraulas.Per vincir lo mal e la mòrt !Per vincir lo poison de l’arma !E dises que caldria tot quitar,Per caminar endacom mai...E disi que nostre amor es fòrt. Coma al temps de la joventut. E las mieunas pensadas s’envòlan. Alara escoti la nuèch prigonda. La mieuna aurelha sus ton còr Las mans sus tas ancas moflas. Escoti l’ersa de l'alba montar. Coma una saba blanca. E las mieunas paraulas s’enauron. Per clav…