Articles

Encara una nuèch

Image
Encara una nuèch 



Non sabi quora la foliá se convida a la fèsta, E dança, e se plega dins son polit vestit, Quora arribèt la fugida que ren arrèsta, E qual vira la baudufa del monde enfestolit. Non sabi pas cossí soi vengut fat e mut O quinas votz cantan dins las memòrias ; Una cançon de las paraulas estranhas , Pietat! daissa me estar!, vòli cutar los uèlhs, Tornamai marcharem sus un vial subrebèl . Que lo temps? la nuèch? L'aurassa passaràn Tant que podi sentir tos pialses,me'n chauti . Nos tornarem trobar coma un ser de baleti E ma boca quicharà ta boca tremolanta , Fintarem l'avenir rire, dubrir sos braces saurs, alisarai tas popas de mila rajals d' aur. Dins un òrt mirgalhat negat per l'èrba nauta , Dormirem al mitat dels rebats de diamants, que fa la rosal tre que lo solelh monta. Jos la volta del cèl gauta contra gauta Non sabi quora la malautiá trucarà , O Dieu un còp de mai, vengan amants; Un benastre darrièr, pas qu'una nuèch encara.
Image
Amianta .


La fin es aqui que se sarra,
Me dison que tot va plan .
I a maites biaisses de mascanhar
la cara roja de la vida .
Pòdi pas dire lo mot de mòrt,
sens deslargar de rires gròs.
Doncas me cal morir per de rire
Per far pas de pena a degun ,
m'engolar mon amarun.
E racar mon vomit.
Per far lo brave , lo fièr.
Consensus o coardisa,
Sens pet de lèbre e sens paur;
tal l'ase vièlh, al merlin.
Lo cap baissat prèst per l'oblit.

fin de joc

Image
fin de joc


L'albièra brèça tot de son braç pintraire
òm diriá la fada emmantelada de mòrt,
Me ven becar la boca a l'òrla del meu òrt,
Per me far al front un bèl poton trufaire .
Me cossergui ambe sa dalha e son bigòs,
Ieu cresi un joc, quand la punta degota;
Qualques gotas de sang a las tranugas ,
a la punta de la mèla , tota enrovilhada.
Tal un buòu cansat que cor al drapèu roge
Uèi corron los èunas sus l'ostal, e plòu .
Lo portal es clavat e l'ostalon vendut.
Un cop èra ,i veniam manjar las persegas
, los rasims roges o blancs e las avelanas ;
E las amètlas verdas vestidas d'amarum .
Tot s'es abridolat , e los quites cerièrs ,
donan pas que de clòscas de prunas .
Vai amics se volètz anarem sus la luna ,
per remirar lo vòl d' una pencha de sèrp.

LO MANGONIER

Image
LO MANGONIÈR

Non marche pas , es la tèrra que vira jols mos passes, Non vòle pas , sonque lo vent dins mos pialses , Non parle pas , levats qualques mots oblidats , Non aimi pas que la libertat, e totas las amistats. Non pensi pas , o alara de mens en mens Soi un òme occitan perdut dins la ciutat , Ressègui las cançons d'un còp èra , las que se cantan pas mai. Non marche pas sus la Tèrra , non vòle pas e ne soi a me calar, Los aujòls me dison a l'aurelha d'unes mots estranhs, A els, lor dison de parlar doçament que lo mond compren pas e escota. Bon teni mai del dos tèrces de la vida ambe son fais, Sens gausar bolegar al jo, se pausar la carga , tal un muòl adomergit. La vida coma un fuòc d' artificis a l'aiga poirida d'un lac plond. Que s' atudan pudenta las estèlas , quora s'acaban de morir. Quora lo fosfòr peteja dins la foscor del lac negre. Lo vent a emplenat ma boca clavelada dels mots bronzinaires La tèrra revoluma sas nívols mirgalhats emplenats del …
Image
Babòtas



Las flors son amassadas d'aucèls pican las granas
lo monde chuca las migranas, Un a getat son ram de farlabica per nos donar son vam de cabra Las gents marchan amassa. Coma se ren non èra fins a las gorgas; E ieu seguissi content mon tropèl, Coma las fedas son pastronèl. Las pregariás dels aconsomits. Per arribar al trauc dubèrt del non ren Sul desèrt, sens resson cubèrt . D'unes pòrtan l'atauc , en siblant Cap a la tèrra fresca , iou pi dou aquesta matin la descobèrta tebesa; e los vèrms fintan son mond novèl, ieu los ai vist m'agachar. E pregar la puta negra al cèl La sola que nos voler espelucar . Adieu amics las babòtas m'espèran . E ieu las vòli pas manjar. Alara es elas que me manjaràn.


Jol Pont

Image
Jos lo Pont Nòu
Als uns la vida simple... Als autres la subrevida, la mala-vida , . Als uns la cerca de plaser, de l'emocion ,de l'amor, Pels autres la quista del manjar, d'un abric de cartons Als uns la jòia de la vida, lo caud , lo bèl, lo bon, la poësia e de las femnas Pels autres lo ratum , las escobilhas , la frucha poirida del mercat Son fraires totes los òmes . Las femnas son sòrres, e brèçan l'enfant del meteis balanç. E lo vin acid t'escaufa los budèls e la cervèla, E l'amistat raja a l'entorn d'un fuòc de paletas . Un tipe te sarra l'espatla, e ditz que te coneis . Una ibronha te soritz de sa boca voida. La serada se pèrd coma Garona, dins la fumada d'un matin de prima Lo vielhum te copa lo cap, e lo fresc pela las tieunas mans rufas E contunha tal un jove de rire coma un nèci; vist que sèm totes fraires o sòrres, anestesiats De mai en mai nombroses jols pals de neon blancas. Jol Pont Nòu fa quatre pas de dança sens saupre ont se'…

sovenir e estrambord

Image
Sovenir


Lo cèl es florit , de las colors de fuòc, Tinta lo sovenir de roge e d'eternitat, un remembre camina amb sa lenga d'òc, An ausit nòstre vam los vesins estonats!
Me remembre d'un raisve estranh, un bruch de cadena dins lo potz, Ai escapat un ferrat d'estam, e la vertat nuda vòl pas sortir .
I a un cèl de clar de luna, Ieu e tu sul banc nos sarran nos bevèm sens nos levar la set, pòts bocas e dets mesclats .
Paraulas oblidadas, e musica sorna lo vent de la malenconiá peçuga mon còr. Amiga para me la man ! Lo temps es comptat! Lo jòc finís. Consí pichon es vengut mon òrt!
AF